wcześniej wspomnianymi problemami psychicznymi. Nie jest pewna żadnych swoich uczuć, często (dosłownie) gubi się we wspomnieniach. Nie wiemy dokładnie, co myśli Draco, Ron i wszyscy inni bohaterowie, taki urok opowiadań pierwszoosobowych. Tutaj pozostawiam wam wolną rękę, pobudźcie waszą wyobraźnie do działania. Jeśli jesteście, tak bardzo leniwi (w co wątpię) to Draco nie jest pewnych swoich uczuć (bo sam ma lekkie problemy psychiczne, ale nie tak poważne, jak Hermiona), zaś Ron widzi, że Hermiona polubiła Draco i jest tym faktem coraz bardziej zaniepokojony. Nie martwcie się nie mam zamiaru zrobić z Rudzielca niepoprawnego dupka, albo może...
W 4 rozdziale zorientowałam się, że opowiadanie jest bardzo ubogie w opisy, co może być zarówno zaletą, jak i wadą. Jednak, jak dla mnie to bardziej wada, więc w 5 rozdziale naprawię swój błąd.
Jest to moje pierwsze opowiadanie. Powiem więcej, pierwsze poważne zmagania literackie. Dlatego proszę o wyrozumiałość i o krytyczne (nie krytykanckie) ocenianie.
Myślę, że jak na każdym blogu ważne jest parę zasad:
- bądźmy kulturalni
- czytam = komentuję
- nie lubię, denerwuje mnie = nie czytam
- lubię, ubóstwiam, kocham = udostępnianie znajomym (ale to już taka luźna dygresja od autora, czyli mnie xd)
I znowu: jeśli macie jakieś pytania, dygresje, uwagi, propozycje, pomysły, czekam na komentarze :D
- wasza oddana autorka Carla :)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz